CULINAIR / HETESOEP

In Sneek mag je op allerlei plaatsen niet staan met je auto, merken we als we gaan eten bij hotel-restaurant Nieuw Hanenburg in hartje stad. Alsof de inwoners de zaak voor zichzelf willen houden. Na de wagen een paar keer verplaatst te hebben, lukt het dan toch hem kwijt te raken. Gelukkig maar.

Voor deze rubriek gaan LC-journalisten uit eten met Brenda de Zwaan, docente hospitality management en docent gastronomie Edzard Delstra van de opleiding International Hospitality Management aan de Stenden Hogeschool in Leeuwarden.

Dit bezoek is onaangekondigd, het verslag is dan ook een momentopname.

Van buiten ziet het gebouw met twee dichtgetimmerde ramen er wat sjofel uit, maar binnen glimmen de kroonluchters en de strakke zwarte lak op het houtwerk ons tegemoet. Een lange hippe bank in paars velours maakt het geheel af. Het hotel zit in een verbouwing, vertelt onze gastheer. Vandaar die ramen. We blijken met onze neus in de boter te vallen: vanwege de overlast - waar we overigens niks van merken - kost het driegangenmenu vanavond geen €26,50 maar slechts de helft daarvan. Nou ja, vertrouwt de jongen ons toe, de aanbieding is ook omdat de zaak de afgelopen tijd wat kwakkelde.

We beginnen met een cadeautje van het huis: een amuse van getoast brood met smeutge geitenkaas, knapperige schwarzwalderschinken en verschillende soorten sla erop gestapeld. Een smakelijk begin. De fruitige witte huiswijn die we erbij  besteld hebben, drinkt makkelijk weg.

De menukaart belooft ons nog veel meer goeds. Het trio van Hollands rund is "een topper!", de garnalencocktail is "perfect uitgevoerd" en de tonijnpastrami is "heerlijk". En dat zijn alleen de voorgerechten nog maar. Wat argwanend over zoveellof uit eigen tuin besluiten we die vermeende topper zelf eens te testen, plus de amuseparade van vier verschillende gerechtjes. Het rundertrio - een bitterbal met runderstoof, een gegrild biefstukje en rosbief met Reypenaer kaas - stelt  niet teleur. "Topper" is wat overdreven, want de bitterbal is iets te donker van buiten en de stoofwat aan de droge kant, maar in combinatie met grove mosterd is het een goede hap. De biefstuk is sappig en de rosbiefmooi rose, maar niet tè. Lekker pittige kaas ook.

De amuse parade is een dwarsdoorsnede van de gemiddelde memikaart in Nederland, maar weI goed uitgevoerd. Een traditionele garnalencocktail in een borrelglas, een romig maar iets te lauw minimosterdsoepje, een pittig oosters gemarineerd stukje rauwe tonijnpastrami en carpaccio van kalfshaas.

Nieuw Hanenburg gaat prat op zijn ambachtelijke keuken: alles is zelfgemaakt. Dat dit geen loze kreet is, merken we aan de frietjes bij het hoofdgerecht: de dunne patatjes zien er heerlijk onregelmatig uit. We stellen ons een koksmaatje voor dat met een scherp mes elke individuele pieper in lucifers roeisjt, niks patatsnijder! Dat ons schaaltje wat slap is uitgevallen zij hem vergeven. Niet dat we het van de patat moeten hebben. De eendenborst met sherrysaus heeft zulke extra's niet nodig. De rozijnen zijn door de saus opgezwollen tot ze de kleur en het formaat van kersen hebben, heerlijk! Een gelukkige combinatie met de gesmoorde witlof in honing.

De varkenshaas is al even tevreden stemmend. Mals en sappig is-ie, en hij contrasteert mooi met de zoute schwarzwalderschinken en romige mosterdsaus. In de sla zitten verse kruiden en kappertjes: lekker, maar de dressing is een tikje zuur voor een bijgerecht.

De toetjes doen ons spinnen van genot. Friese wentelteefjes voor de een, scropino voor de ander. Deze cocktail van vanille-ijs, limoensap, prosecco en limoncellolikeur is perfect voor wie eigenlijk al vol zit: licht op de maag, friszuur en fruitig. De wentelteefjes van suikerbrood vergen wat meer ruimte, maar dat zijn ze waard. Zacht van binnen, knapperig gekaramelliseerde suiker van buiten. Erbij een bolletje bourbonvanille-ijs en karamelsaus met een 'bite', dankzij een scheut beerenburg.

Waarom de zaak blijkbaar minder goed liep is ons een raadsel, het zal de economie weI wezen. Aan het eten kan het niet liggen, want €26,50 voor drie uitstekende gangen is een koopje. Rond gegeten rekenen we af en keren tien minuten te laat bij de auto terug. Er zit een boete onder de ruitenwisser. Toch niet zo'n goedkope avond. 

SASKIA JONKER

LEEUWARDER COURANT I FREED I 17 APRIL 2009